KASKADA SOŁY

 Funkcje Kaskady rzeki Soły:Kaskadero

- zaopatrzenie w wodę większej części aglomeracji śląskiej,

- ochrona przed powodzią doliny Soły,

- ochrona przeciwpowodziowa Krakowa,

- wyrównanie przepływów dla Górnej Wisły we współpracy z innymi zbiornikami,

- produkcja energii elektrycznej,

- turystyka i rekreacja.

Realizacja kaskady Soły przyniosła efekty w postaci:

- podwyższenia przepływu minimalnego z 1 m3/s do 9,1 m3/s, co umożliwiło zapewnienie przepływu biologicznego i zaopatrzenia w wodę,

- zmniejszenia maksymalnych przepływów powodziowych z 1469 m3/s do wartości 650 m3/s wezbrań do wielkości przepływu nieszkodliwego 335 m3/s

- rozwoju turystyki w regionie,

- dostawy szczytowej energii elektrycznej  w ilości 53 mln kWh rocznie.


ZBIORNIK WODNY TRESNAtresna2222222222

Zespół obiektów hydrotechnicznych składający się z zapory czołowej, zapór bocznych w cofce zbiornika oraz 6 pompowni odwadniających tereny depresyjne zawala zbiornika.

Podstawowe dane hydrologiczne rzeki Soły w przekroju Tresna:

-Pojemność całkowita 92,70 mln m3

-Przepływy:

  • Powodziowy 1000 letni (p=0,1%) 2184 m3/s
  • Powodziowy 100 letni (p=1%) 1565 m3/s
  • Maksymalny obserwowany (1958 r.) 1382 m3/s
  • Średni roczny 17,28 m3/s
  • Minimalny 0,86 m3/s

 ZBIORNIK WODNY PORĄBKAporąbka1adadad

Zbiornik znajduje się na obszarze województwa śląskiego, powiatów bielskim i żywieckim; gmin: Czernichów i Porąbka, miejscowości: Czernichów, Międzybrodzie Bialskie, Międzybrodzie Żywieckie, Porąbka.

Zbiornik  Wodny Porąbka jest jeziorem sztucznym powstałym w wyniku przegrodzenia rzeki Soły w km  32+300 zaporą betonową. Nazwa turystyczna zbiornika to Jezioro Międzybrodzkie . Budowę zapory Porąbka prowadzono w latach 1921-1936. Zapora czołowa zlokalizowana została w naturalnym przewężeniu doliny Soły (podobnie jak cała Kaskada Soły wykorzystuje naturalne walory ostro wyciętego, stosunkowo młodego geologicznie przełomu Soły przez górotwór Beskidu Małego ) w miejscowości Porąbka. Zbiornik zachował typowy dla prawobrzeżny dopływów górnej Wisły, układ północ – południe. Od wschodu zbiornik ograniczony jest poprzez stoki góry Żar z jedną z nielicznych w kraju elektrowni szczytowo pompowych a od zachodu przez pasmo góry Magurka w zachodniej części Beskidu Małego.

Zapora betonowa na Zbiorniku Porąbka jest zaporą typu ciężkiego długości 260m i wysokości 38m oraz nachyleniu ścian: odwodnej 1:0,1 i odpowietrznej 1:0,8 podzielona dylatacjami na 18 sekcji. W sekcjach 6 – 10 umieszczono 5 przęseł przelewowych o światłach 11,20m x 4,00m każde o łącznej przepustowości 613m3 /s . W trzech sekcjach umieszczono doprowadzenie wody do hydroelektrowni.

Ponadto zapora wyposażona jest w dwie sztolnie obiegowe o przekroju poprzecznym 21,60m2 w kształcie podkowy; wysokość przekroju 5,00m, szerokość 5,40m. Łączna przepustowość spustu dennego 660m3/s. W wieżach wylotowych umieszczono podwójne zamknięcia, składające się z zasuw płaskich i zamknięć segmentowych.

Łączna przepustowość wody przez urządzenia zapory 1638 m3/s.

Powierzchnia zalewu przy maksymalnym poziomie piętrzenia wynosi 326,75 ha.                                          

Podstawowe parametry zapory oraz zbiornika Porąbka:

Charakterystyczny poziom piętrzenia Rzędna piętrzenia Objętość warstwy zbiornika ograniczonej rzędnymi Pojemność zbiornika poniżej rzędnej Powierzchnia zalewu
  m npm Kr mln m3 mln m3 km2
Korona zapory    323,14   - -
Max PP(rzędna krawędzi zapory)     321,49 Pojemność powodziowa4.49 26,54 326.75
Normalny poziom zbiornika NPP 320.09 Pojemność użytkowa(wyrównawcza)16 22.04 315.18
Rzędna korony przelewu 317.49 15.51 288.06
Min PE – dla elektrowni 313.69 6.04 146.04
Min PP 311.09 Pojemność martwa2.76 2.76 108.60

 

Hydroelektrownia

 W ramach istnienia Zbiornika Porąbka działa Hydroelektrownia Porąbka, to elektrownia szczytowanwyposażona w dwie turbiny typu Kaplana produkcji czeskiej i jedną typu Francisa produkcji austriackiej.

Parametry elektrowni :

  • Moc instalowana 12,60 MW
  • Przepływ instalowany 64,60 m3/s
  • Spad normalny 21,0 m
  • Produkcja średnia roczna 25,0 mln kWh

ZBIORNIK WODNY CZANIECczaniec 5

Zapora ziemna nosząca nazwę "Czaniec" została wybudowana na Sole w latach 1958-1966. Koncepcja jej budowy została opracowana w 2 wariantach przez CBSiPBW „Hydroprojekt” w Warszawie, została w maju 1958 roku przedłożona Radzie Technicznej Ministerstwa Żeglugi i Gospodarki Wodnej, która wybrała wariant II, z dobowym wyrównaniem przepływu z Porąbki i bez budowy elektrowni. Zapora, która spiętrzyła wody rzeki i utworzyła zbiornik wodny (Jezioro Czanieckie) o powierzchni 47ha, powstała w wyniku przegrodzenia zaporą rzeki Soły w km 28 + 800. Przy maksymalnej rzędnej piętrzenia wynoszącej 299.0 m npm całkowita pojemność zbiornika wynosi 1.3 mln m3, a powierzchnia zalewu - 46 ha. Maksymalna głębokość zbiornika wynosi 6.5 m, a przy normalnym poziomie piętrzenia - 5.7 m. Głębokość średnia ( Hśr ) wynosi 2.8 m, a głębokość względna 0.96 m.
Wskaźnik głębokościowy jeziora wynosi 0.43 ( kształt misy jeziornej paraboloidalny). Zbiornik Czaniec wybudowany został jako ostatni z 3 zbiorników wchodzących w skład kaskady rzeki Soły. Stanowi rezerwuar wody pitnej dla potrzeb Katowic i Bielska-Białej, wyposażony w duże ujęcie wody, stację jej uzdatniania oraz przepompownię. Ponadto woda ze zbiornika pobierana jest przez Kęcką Spółkę Wodną do zasilania stawów rybnych.

Zadaniem zbiornika w Czańcu jest wyrównanie dobowe przepływów Soły, dzięki czemu, mimo szczytowej pracy elektrowni wodnej w Porąbce, użytkownicy posiadający poniżej ujęcia wody mają zapewniony jej stały pobór. Zadaniem zbiornika jest także wyrównywanie przepływu w rzece Sole poniżej zapory. Głównym dopływem zbiornika jest rzeka Soła. Prowadzi ona wody zrzutowe ze zbiornika Międzybrodzie. Niewielki wpływ na bilans wodny zbiornika ma kilka mniejszych potoków, które są dopływami rzeki Soły. Dwa największe z nich, to potoki Wielka Puszcza i Mała Puszcza.

W wypadku katastrofalnych powodzi przewidziano przelew awaryjny. Utworzono go przez obniżenie korony zapory o 0,5 m na przestrzeni 70 m  i oddzielenie jej od pozostałej części zapory przyczółkami żelbetonowymi.
          Zbiornik jako element ujęcia wody dla potrzeb komunalnych, objęty jest bezpośrednią strefą ochrony sanitarnej. Na zbiorniku nie prowadzi się w żadnej formie gospodarki rybackiej oraz obowiązuje zakaz uprawiania sportów wodnych.


 

ZBIORNIK WODNY DOBCZYCE

Położenie geograficznemapaD2

Raba przepływa przez 3 regiony hydrograficzne Polski: Karpaty Zewnętrzne-Beskidy, Pogórze Karpackie, oraz Kotlinę Sandomierską. W strefie karpackiej znajduje się 86 % zlewni i ona decyduje o charakterze rzeki.

Raba posiada powierzchnię zlewni 1 537 km2, długość 137 km, średni spadek 4,4 ‰. Zlewnię można podzielić na dwie części: południową - karpacką, rozciągającą się na południe od Dobczyc i północną, wchodzącą w obręb Kotliny Sandomierskiej. Karpacką część tworzy fragment Pogórza Wielickiego, ciągnącego się od Wieliczki, Dobczyc i Bochni po okolice Myślenic, Wiśniowej, Jodłownika i Żegociny. Dalej na południe zlewnia Raby wchodzi już w obszar górski. Tworzy go Beskid Średni w części północno-zachodniej, przechodzący w kierunku południowym i południowo-wschodnim w Beskid Wyspowy. Do niego z kolei przylega Pogórze Orawsko-Jordanowskie, a od południa Gorce. Część północną - nizinną tworzy fragment Działów Niepołomicko-Bielczańskich, przechodzących dalej na północ w Równinę Nadwiślańską. Zlewnia Raby zaczyna się w  masywie

Gorców. Źródła rzeki znajdują się w Sieniawie. Zlewnia rzeki obejmuje północne stoki Gorców. W najwyższym punkcie - na Turbaczu dochodzi do 1 310 m n.p.m. W tej wysokości bezwzględnej przebiega wododziałowy grzbiet oddzielający zlewnię Raby, Skawy i Dunajca.

Inwestycja „Zbiornik wodny Dobczyce”

Budowę zbiornika wodnego Dobczyce na rzece Rabie, mającego stanowić jeden z głównych elementów systemu zaopatrzenia w wodę pitną aglomeracji Krakowa, poprzedziły długoletnie studia nad lokalizacją i wielkością zbiornika. W ich wyniku spośród kilku rozważanych wariantów (Stróża, Myślenice i Dobczyce) przyjęto w 1970 r. wariant Dobczyce o pojemności całkowitej 125 mln m3 z lokalizacją zapory w km 60+100 rzeki Raby.

Budowę zbiornika wodnego Dobczyce rozpoczęto w 1974 r. Wykonawcą większości projektów technicznych było Centralne Biuro Studiów i Projektów  Budownictwa Wodnego „Hydroprojekt” w Warszawie. Generalnym Wykonawcą robót było Przedsiębiorstwo Budownictwa Hydrotechnicznego i Rurociągów Energetycznych „Energopol 2” w Krakowie. Zadania inwestycyjne obejmowały następujące obiekty:wod 1

  • Zapora czołowa w Dobczycach – część ziemna z galerią kontrolno-zastrzykową i przesłoną cementacyjną
  • Ekran asfaltobetonowy
  • Blok przelewowo-upustowy
  • Kanał dolny
  • Czasza zbiornika
  • Zapory boczne zbiornika Dobczyce wraz z przepompowniami odwadniającymi zawala zaplecze zapory i zbiornika
  • Baza Rybacka w Brzączowicach
  • ujęcie wody dla elektrowni wodnej w Dobczycach,
  • Odbudowa obiektów z czaszy zbiornika

Zadania zbiornika:

  • zapewnienie użytkownikom pobory wody dla wodociągów krakowskiego w ilościach, pobór gwarantowany 2,5 m3/s
  • wyrównanie przepływów w rzece Rabie poniżej zapory przez określony odpływ gwarantowany w celu zapewnienia przepływu biologicznego i pokrycia potrzeb użytkowników poniżej zapory,
  • ochrona przeciwpowodziowa doliny Raby poniżej zapory,
  • umożliwienie produkcji energii elektrycznej w przyzaporowej elektrowni wodnej.

Zespół urządzeń wodnych związanych z funkcjonowaniem zbiornika Dobczyce na Rabie składa się z następujących elementów:

Dane techniczne zbiornika:DSC02020

  • Pojemność całkowita 137,72 mln m3,
  • Pojemność powodziowa stała 45,0 mln m3, w okresie letnim
  • Pojemność powodziowa stała 27,9 mln m3, w okresie zimowym
  • Pojemność użytkowa 71,2 – 88,3 mln m3,
  • Pojemność martwa 21,4 mln m3,

 

Rzędne piętrzenia:

  • Maksymalny Poziom Piętrzenia (Max PP) 272,60 m n.p.m.,
  • Normalny Poziom Piętrzenia (NPP) 269,90 m n.p.m.,
  • Minimalny Poziom Piętrzenia (Min PP) 256,70 m n.p.m.,

Powierzchnia zalewu:

  • Przy Max PP 1090 ha,
  • Przy NPP 979,13 ha,
  • Przy Min PP 406,70 ha.

ZBIORNIK WODNY CHAŃCZA

Położenie geograficznemapaCH2

Obszar zapory i zbiornika leży w obrębie mezoregionu Pogórze Szydłowskie, które przynależy do makroregionu Wyżyna Kielecka, a ten z kolei  należy do podprowincji Wyżyna Małopolska. Dorzecze Czarnej Staszowskiej znajduje się  na terenie województwa świętokrzyskiego.

Zbiornik Chańcza zlokalizowany jest administracyjnie w południowo – wschodniej części województwa świętokrzyskiego, na terenie trzech gmin: Szydłów, Raków, Staszów i dwóch powiatów: Staszów (110 ha) i Kielce (360 ha).

Inwestycja „Zbiornik wodny Chańcza”

Budowę zbiornika wodnego Chańcza rozpoczęto w 1974 r. Wykonawcą większości projektów technicznych było Centralne Biuro Studiów i Projektów  Budownictwa Wodnego „Hydroprojekt” Warszawa.

I etap zadania inwestycyjnego obejmował następujące obiekty:

  • Stopień czołowy – przelew i spust denny,
  • Stopień czołowy – zapora ziemna,
  • Konstrukcje stalowe,
  • Urządzenia kontrolno – pomiarowe zapory, przelewu, czaszy zbiornika,
  • Elektryfikacja spustu,
  • Kanał doprowadzający wodę do przelewu,
  • Niecka wypadowa i kanał odprowadzający,
  • Regulacja dolnego stanowiska,
  • Zagospodarowanie rybackie,
  • Ośrodek wczasowy kopalni Siarki „Siarkopol” Grzybów,
  • Osiedle przystopniowe,
  • Przebudowa dróg w rejonie zbiornika,
  • Przebudowa linii energetycznych,
  • Budowa linii kablowej telekomunikacyjnej
  • Roboty w czaszy zbiornika to jest wycinka, makroniwelacja, likwidacja zabudowańDJI 0345

II etap inwestycji dotyczył zadania pt.: „Ochrona miasta Rakowa”. Do systemu ochrony zalicza się:

  • Wał ochrony przeciwpowodziowy – odcinek I,
  • Śluza wałowa w korpusie wału ochronnego,
  • Rów „A” do regulacji poziomu wód na terenie zawala,
  • Zapora boczna z regulacją wysokościową terenu – odc.II,
  • Zapora boczna – odc. III,
  • Rurociąg odwadniający,
  • Zbiornik wyrównawczy z pompownią,
  • Przebudowa dróg i mostów w rejonie Rakowa,
  • Przebudowa linii energetycznych.

 

Dane techniczne głównych obiektów zbiornika:

Zbiornik:

  • Pojemność całkowita 23,78 mln m3,
  • Pojemność powodziowa stała 9,57 mln m3,
  • Pojemność użytkowa 12,19 mln m3,
  • Pojemność martwa 2,02 mln m3,

Rzędne piętrzenia:

  • Maksymalny Poziom Piętrzenia (Max PP) 220,20 m n.p.m.,
  • Normalny Poziom Piętrzenia (NPP) 217,80 m n.p.m.,
  • Minimalny Poziom Piętrzenia (Min PP) 212,00 m n.p.m.,

      Powierzchnia zalewu:DJI 0755

  • Przy Max PP 455,4 ha,
  • Przy NPP 343,6 ha,
  • Przy Min PP 107,3 ha.

Zadania zbiornika:

  • Wyrównanie przepływów w Czarnej Staszowskiej poniżej zapory dla zapewnienia przepływu nienaruszalnego, niezbędnego dla zachowania życia biologicznego rzeki,
  • Zapewnienie przepływu wody w ilości niezbędnej dla pokrycia potrzeb użytkowników,
  • Ochrona przeciwpowodziowa doliny Czarnej Staszowskiej poniżej zapory.

Głównym efektem gospodarczym zbiornika było zwiększenie przepływów minimalnych  w przekroju zrzutu ścieków  przez Kopalnię Siarki „Siarkopol” w Grzybowie z absolutnego minimum 0,85 m3/s do 1,98 m3/s. Pozwalało to na rozcieńczenie ścieków odprowadzanych przez Kopalnię Siarki przy zrzucie 0,33 m3/s.

Zbiornik spowodował zaspokojenie potrzeb wodnych:

  • Kopalni Siarki w ilości 0,42 m3/s,
  • Komunalnych dla województw tarnobrzeskiego i kieleckiego;
  • Stawów rybnych
  • Nawadniania łąk.

ZBIORNIK ŚWINNA POREBA

 

Zbiornik wodny Świnna PorębamapaSP2

Budowę zbiornika wodnego w km 26,6 biegu rzeki Skawy rozpoczęto w 1986 r. i planowano jej zakończenie w ciągu 10 lat. Jednak zmiany społeczno-gospodarcze, jakie zaszły w tym okresie w Polsce i trudności finansowe na przełomie lat 80. i 90. XX w., sprawiły, że termin zakończenia prac kilkukrotnie przekładano. Ostatecznie 26 lipca 2017 r. oficjalnie zakończono budowę,
a napełnianie zbiornika rozpoczęto w listopadzie 2016 r.

Zbiornik wodny Świnna Poręba podobnie jak większość tego typu obiektów położonych na obszarze Karpat pełni kilka funkcji. Głównym celem budowy zbiornika była ochrona przeciwpowodziowa oraz retencjonowanie wody i wykorzystywanie jej w okresach niżówek. Praca zbiornika spowodowała, iż przepływ Skawy w dolnym odcinku jej biegu w ciągu roku uległ wyrównaniu, a nawet podczas długotrwałej suszy nie notowane już są głębokie niżówki z niedoborem wody. Zgromadzona w nim woda wykorzystywana także jest do produkcji energii elektrycznej.

Przy zaporze powstała elektrownia wodna z dwiema turbinami Kaplana o łącznej mocy 4,4 MW, gdzie  produkcja energii elektrycznej wyniesie ok. 14,8 GWh rocznie oraz ośrodek zarybieniowy.

W okresie wystąpienia warunków powodziowych naczelną zasadą gospodarowania wodą na zbiorniku Świnna Poręba jest takie sterowanie retencją i odpływem, aby zminimalizować występowanie poniżej zbiornika przepływów wyższych od 240 m3·s–1 , przyjętej za przepływ nieszkodliwy. Realizowanie tej zasady odbywa się poprzez utrzymywanie rezerwy powodziowej, która pozwala na gromadzenie w zbiorniku przepływów wyższych od 240 m3·s–1 oraz poprzez gospodarowanie urządzeniami spustowymi zgodnie z ustalonymi procedurami.

W dotychczasowej krótkiej historii pracy zbiornika wodnego w Świnnej Porębie, jeszcze na etapie budowy wystąpiły dwie wielkie powodzie w 2010 i 2014 r. Podczas obu zbiornik spełnił swoją rolę powodując redukcję kulminacji fali powodziowej w maju 2010 r. z 1096,1 m3·s–1 do zaledwie 360,5 m3·s–1, a w maju 2014 r. z 921,7 m3·s–1 do 250,6 m3·s–1.  Obie kulminacje fal powodziowych na Skawie zostały zredukowane odpowiednio o 82,4 % i 76,4 %. Takie duże obniżenie fali powodziowej spowodowało, iż „wielka woda” w Krakowie w maju 2010 r. była niższa o ok. 40 cm.

Dane statystyczne:DSC01052

  • Normalny poziom piętrzenia (NNP) – 305,5 m n.pm.
  • Maksymalny poziom piętrzenia (MaxPP) – 312,0 m n.p.m.
  • Minimalny poziom piętrzenia (MinPP) – 288,5 m n.p.m.
  • Pojemność użytkowa zbiornika – 85,743 mln m3
  • Pojemność powodziowa – 60,062 mln m3
  • Pojemność martwa – 15,039 mln m3
  • Łączna pojemność zbiornika – 160,844 mln m3
  • Długoś zapory – 604 m
  • Wysokość zapory – 54 m
  • Maksymalna powierzchnia zalewu – 1035 ha
  • Normalna powierzchnia zalewu – 820 ha
  • Powierzchnia zlewni Skawy do przekroju zapory – 802 km2

 

 

 

ZBORNIK WODNY BORKÓW

Borków mapaZbiornik wodny Borków położony jest w odległości około 14 km na południowy wschód od Kielc i w odległości 5 km na południowy zachód od Daleszyc. Usytuowany jest na gruntach wsi Borków i Słopiec Szlachecki w gminie Daleszyce. Powstał w 1971r i pełni funkcje retencyjne oraz wykorzystywany jest do celów rekreacyjnych, wyrównuje niedobory wód na rzece, poniżej zbiornika w okresie suszy.

Zajmowana powierzchnia: 35,70 ha,

Poziom piętrzenia:

  • Maksymalny poziom piętrzenia = normalny poziom piętrzenia: 245,50 m npm  
  • Nadzwyczajny poziom piętrzenia(dopuszczalne krótkotrwałe): 245,70 m npm 
  • Zimowy poziom piętrzenia: 245,00 m npm

Objętość przy normalnym poziomie piętrzenia- 685,6 tys.m3 ;

ZBIORNIK WODNY CEDZYNA

 cedzynamapaZbiornik pełni funkcje retencyjne oraz wykorzystywany jest do celów rekreacyjnych, wyrównuje niedobory wód na rzece, poniżej zbiornika w okresie suszy. Wybudowany został w latach 1971-73 i usytuowany jest na rzece Lubrzance (prawy dopływ Czarnej Nidy) w km: 16+265 – 19+200 na terenie Gminy Górno i Gminy Masłów. Zbiornik powstał w 1973 roku. 

Zajmowana powierzchnia: 64 ha,

Poziom piętrzenia :

  • Maksymalny poziom piętrzenia = normalny poziom piętrzenia:: 260,00 m npm     
  • Nadzwyczajny poziom piętrzenia: 260,98 m npm       
  • Zimowy poziom piętrzenia: 259,70 m npm

Objętość przy normalnym poziomie piętrzenia– 1,554 tys.m3 ;

ZBIORNIK SKRZYSZÓW

Obiekt zlokalizowany jest na terenie gminy Skrzyszów w powiecie tarnowskim, w odległości około 60Zrzut ekranu 2022 03 18 1203470 m od drogi powiatowej nr 1357K Tarnów – Ryglice – Żurowa – Ołpiny. Zapora zbiornika Skrzyszów znajduje się we wsi Skrzyszów, a zbiornik sięga częściowo także na teren wsi Szynwałd tej samej gminie. Oś zapory wraz z urządzeniami przelewowo – upustowymi zlokalizowana jest w km 1+520 potoku Korzeń, który jest lewobrzeżnym dopływem potoku Wątok, uchodzącego do rzeki Białej (dopływ Dunajca). Zapora zbiornika Skrzyszów zamyka zlewnię o powierzchni 9,75 km2. Zlewnia zbiornika obejmuje dwie odnogi potoku Korzeń, płynącego od źródeł położonych na wysokości około 330 m n.p.m. w odległości około 3 km od projektowanej zapory. Dno doliny w rejonie zapory leży na wysokości ok. 231 m n.p.m

Zaporę zaliczono do III klasy budowli hydrotechnicznych

Zestawienie charakterystycznych parametrów zbiornika

CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA

Lokalizacja

 m. Skrzyszów, Szynwałd

 gm. Skrzyszów

Ciek, km

 Potok Korzeń km 1 + 520

Powierzchnia zlewni

 9,75 km2

Pojemność wyrównawcza

 469 tyś. m3

Pojemność p. powodziowa

 206 tyś. m3

Pojemność przy MinPP

 84 tyś. m3

Pojemność przy NPP

 553 tyś. m3

Pojemność całkowita

 759 tyś. m3

Powierzchnia zalewu przy NPP / przy MaxPP

 18,3 / 22,8 ha

Wysokość piętrzenia (przy MaxPP)

 9,90 m

Średnia / max głębokość h przy NPP

 3,0 / 8,9 m

Średnia / max szerokość zbiornika przy NPP

 120 / 300m

Maksymalna długość zbiornika

 1,0 km

Rzędna MinPP

 234,00 m n.p.m.

Rzędna NPP

 238,00 m n.p.m.

Rzędna MaxPP

 239,00 m n.p.m.

Długość zapory głównej

 224,0 m

Całkowity wydatek przelewu przy MaxPP

 54,29 m3/s

Zapora ziemnaObraz2

  • Rzędna korony zapory – 240,50 m n.p.m.
  • Szerokość korony – 5,5 m
  • Nachylenie skarpy odwodnej – 1:3
  • Nachylenie skarpy odpowietrznej – 1:2,5
  • Długość zapory – 224 m
  • Maksymalna wysokość – 10,5 m

Przelew powierzchniowy z leżakiem

  • Aktywna długość korony przelewu po obwodzie – 25,0 m
  • Korona przelewu długości 10,70 m i szerokości 8,20 m
  • Wysokość wieży przelewowej – 8,00 m
  • Rzędna korony przelewu – 238,00 m n.p.m. (NPP)
  • Wycięcie w przelewie o świetle 0,5m i wysokości 1,0m
  • Upust denny o świetle 2 x f 0,70m
  • Wymiary leżaka – dwa przewody prostokątne o wymiarach 3,00 x 3,00 m oddzielone filarem grubości 0,60 m
  • Całkowity wydatek przelewu przy MaxPP - 54,29 m3/s

Niecka wypadowa - dolne stanowisko

  • Długość / szerokość / głębokość niecki wypadowej – 19,6 m / 7,0 m / 1,0 m

 

Zbiornik Skrzyszów, jako przeciwpowodziowy i retencyjny, spełnia następujące funkcje:Obraz1

  • Ochrona przed powodzią terenów położonych w dolinie pot. Korzeń i Wątok poniżej ujścia do potoku Korzeń (m. Skrzyszów i m. Tarnów)
  • Retencjonowanie wody dla ewentualnego wykorzystania do zaopatrzenia w wodę rolnictwa (nawodnienia) w okresach suszy (poprawa bilansu wodno-gospodarczego w zlewni);
  • Wykorzystanie retencjonowanej wody do celów przeciwpożarowych;
  • Poprawa różnorodności biologicznej i walorów krajobrazowych otoczenia zbiornika i zwiększenie jego odporności na czynniki degradujące (zabudowa biologiczna obrzeża zbiornika);
  • Poprawa stanu czystości wód potoku Korzeń (zapobieżenie pogorszeniu stanu istniejącego) poprzez uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w zlewni zbiornika;
  • Ochrona różnorodności biologicznej cieku poniżej zbiornika.

Budowę zbiornika rozpoczęto po wydaniu Decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego w Krakowie nr SW.II.1.MG.6214-39/08 z dnia 16.01.2009r. Pierwsze prace rozpoczęto wiosną 2012 r. na podstawie umowy spisanej w dniu 04.04.2012r pomiędzy Małopolskim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w Krakowie, a Firmą BUDIMEX S.A. wz/s w Warszawie – Lider Konsorcjum i Firmą FERROVIAL AGROMAN S.A. z/s w Madrycie (Hiszpania) – Partner Konsorcjum. Inwestycję zakończono w dniu 17.11.2014 r. podpisując protokół zakończenia robót, a pozwolenie na użytkowanie otrzymano 02.02.2015r. Wartość inwestycji wyniosła ponad 21 mln zł., z czego 18,1 mln zł. pochodziło z Unii Europejskiej w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.